Συνειδητό - υποσυνείδητο και ο προγραμματισμός του Σωκράτους | H πλαστή αλήθεια που πλασάρουν

Συνειδητό, υποσυνείδητο και ο προγραμματισμός 

του Σωκράτους. H πλαστή αλήθεια που πλασάρουν

Όλοι έχουμε ακούσει για το συνειδητό και το υποσυνείδητο. Το υποσυνείδητο είναι μια αποθήκη πληροφοριών από την οποία αντλούμε εικόνες ήχους κτλ για να αποκωδικοποιήσουμε κάτι. Π.χ. σπάει ένα γυαλί, τα ηχητικά κύματα τα οποία λαμβάνουν τα αυτιά μας τα στέλνουν στον εγκέφαλο για αποκωδικοποίηση, ο εγκέφαλος τρέχει στην αποθήκη (υποσυνείδητο) βρίσκει τον ίδιο ήχο ή παραπλήσιο από την data base και σχηματίζει την εικόνα ότι είναι ένα γυαλί που
έσπασε. Ο Σωκράτης στον "Φαίδωνα" μας δίνει ένα ανάλογο παράδειγμα με την όραση και την οπτική ισότητα.

Αυτά συμβαίνουν σε επίπεδο αισθητού δηλαδή ύλης, τι γίνεται όμως σε επίπεδο νοητού, δηλαδή καταστάσεων, γεγονότων κτλ;

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν εδώ και πολλά χρόνια ότι ο μέσος άνθρωπος ζει και αντιδρά 95% με το υποσυνείδητο και 5% με το συνειδητό, αυτό δημιουργεί μια καλή ερώτηση: τελικά ζούμε σε έναν υποσυνείδητο κόσμο; (δηλαδή σε ένα Matrix?), επίσης τι θα συνέβαινε αν κάποιοι οι οποίοι γνώριζαν τον μηχανισμό αυτόν, δημιουργούσαν και γέμιζαν με συγκεκριμένες ασύμμετρες εικόνες το υποσυνείδητο μας με σκοπό την επιβολή των σχεδίων τους...; θα συνέβαινε αυτό που ήδη συμβαίνει...

ΕΚΠΟΜΠΗ - ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η ΝΕΑ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΜΠΕΞΗ ΜΕ ΤΙΤΛΟ ''ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'' ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΠΡΩΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011 ΣΤΙΣ 12:00 ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ ,ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΔΥΟ ΩΡΩΝ,

ΜΙΑ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΤΑΘΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΜΕ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΠΟΥ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΡΩΜΑΙΪΚΟΥ ΚΡΑΤΙΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ Ο ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ ,ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΚΔΟΤΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΙΧΩΡ , ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΕΞΗΣ .

ΕΚΠΟΜΠΗ α' ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ

ΜΗΝΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ , http:/metafysiko.gr
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΠΟΔΙΝΗΣ ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΑΝΕΞΗΓΗΤΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΡΟΜΒΕΛΛΗΣ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ
ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΝΗΤΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ .

Ο "ποταμός των πέντε χρωμάτων"

Το Caño Cristales είναι ένα ποτάμι -μήκους 100 χλμ και πλάτος όχι περισσότερο από 20 μέτρα- στην Κολομβία. Είναι γνωστό και σαν το «ποτάμι των πέντε χρωμάτων». Είναι ένα ιδιαίτερο μέρος, όπου για λίγο χρονικό διάστημα κάθε χρόνο -από τον Ιούνιο μέχρι το Νοέμβριο και όταν οι συνθήκες είναι ιδανικές- το ποτάμι βάφεται με τόσο έντονα χρώματα, που δεν θα πιστεύεται στα μάτια σας!



Μεταξύ της υγρής και ξηρής περιόδου, ​​όταν η στάθμη του νερού είναι ιδανική, ένα μοναδικό είδος φυτού που βρίσκεται στον βυθό του ποταμού που ονομάζεται Macarenia clavigera γίνεται κατακόκκινο. Αν υπολογίσετε και τις "πιτσιλιές" από το κίτρινο και το πράσινο της άμμο, τα καταγάλανα νερά και τις αμέτρητες αποχρώσεις που δημιουργούνται, τότε μιλάμε για μια πανδαισία χρωμάτων!

Ελληνική γλώσσα: Η Πηγή του Ελληνικού Φωτός!

Ένας Γερμανός φιλόσοφος, ο Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν είχει πει «Τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του Κόσμου μου». Φυσικά με τη λέξη «Κόσμος» δεν ήθελε να δώσει κάποιον γεωγραφικό προσδιορισμό, αλλά εννοούσε τους πνευματικούς ορίζοντες που... ανοίγονται στον κάθε άνθρωπο ή λαό ξεχωριστά. Η αρχαία ελληνική γλώσσα ήταν το τελειότερο και μεγαλύτερο επίτευγμα του ανθρώπινου είδους ανά τους αιώνας. Ό,τι πιο μεστό, ολοκληρωμένο και αρμονικό υπήρξε ποτέ...

 Η μόνη γλώσσα, στην οποία το σημαίνον ταυτίζεται με το σημαινόμενο. Έχει χαρακτηριστεί ως άπειρη, καθώς οι δυνατότητές της είναι ανεξάντλητες. Γι’ αυτό, άλλωστε, έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται στην πληροφορική, όπου ακόμα και η αριθμητική κωδικοποίηση αποδείχτηκε ανεπαρκής. Η δυναμική της Ελληνικής γλώσσας έγκειται στην ελαστικότητά της, στη μοναδική της ικανότητά της να πλάθεται, όχι μόνο προθεματικά ή καταληκτικά, αλλά διαφοροποιώντας σε μερικές περιπτώσεις μέχρι και το θέμα της λέξεως. Για παράδειγμα οι λέξεις «τίκτω», «τέκνο» και «τοκετός», παρόλο που είναι από την ίδια ρίζα, διαφοροποιούν το θέμα τους.

Η Αρχαιοελληνική αντίληψη για την ψυχική αθανασία

Αναδημοσίευση από : Ναός της Αλήθειας ( Πνευματική Επανάσταση)

Η Αρχαιοελληνική αντίληψη για την ψυχική αθανασία

Αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός η διαπίστωση ότι επί χιλιάδες χρόνια, ανάμεσα στις δοξασίες των ανθρώπων, κυρίαρχη διάσταση κατέχει η προσήλωση στην ιδέα της αθανασίας της ψυχής. Από αυτή τη δήλωση συνάγεται το συμπέρασμα ότι η ψυχική αθανασία ή Παλιγγενεσία όπως απεκαλείτο από τους προγόνους μας, αντίληψη σύμφωνα με την οποία η ψυχή είναι άφθαρτη και παραμένει αναλλοίωτη και μετά τον λεγόμενο θάνατο ή μετάσταση του σώματος, του θνητού της δηλαδή περιβλήματος, δεν είναι ούτε πρόσφατη, ούτε βέβαια
και παρωχημένη. Ανάγεται ιστορικά στο απώτατο παρελθόν, η προέλευσή της προέρχεται από την αρχέγονη αρχαιότητα, συνυφασμένη με τα καίρια υπαρξιακά ερωτήματα τα οποία διακατέχουν την ανθρώπινη ύπαρξη, ίσως ακόμη και από κτίσεως κόσμου. Συνδέεται δε άμεσα, λόγω της φύσεώς της, με τα υπαρξιακά και μεταφυσικά ερωτήματα τα οποία προβληματίζουν την ανθρώπινη ύπαρξη. Και αυτό είναι απόλυτα λογικό, αφού η απάντηση σε ένα τέτοιο κρίσιμο όσο και θεμελιώδες ερώτημα, παρέχει αλλυσιδωτά απαντήσεις σε μία σειρά από καίρια ζητήματα σχετιζόμενα με την προέλευση, τον σκοπό της ανθρώπινης ζωής, και την τελική κατάληξή της.Το τρίπτυχο του Εγώ, της ανθρώπινης δηλαδή υποστάσεως, συνίσταται σε πνεύμα, σώμα και ψυχή. Το τρίτο από αυτά τα συστατικά στοιχεία της ζώσης υπάρξεως, είναι Θεϊκό και αθάνατο.

Πραγματεία στον ‘Ερωτα

Βαρελίδης Ευάγγελος

Το ζητούμενο του σαρκικού έρωτα είναι η Ψυχική Ένωση

Τον Δεκέμβριο του 1986 κάποια καθηγήτρια της δεύτερης τάξης ενός γυμνασίου της Θεσσαλονίκης, ζήτησε από τους μαθητές της, στο μάθημα ελεύθερη έκφραση, να γράψουν το σημαντικότερο πρόβλημα που τους απασχολούσε.

Ο έρωτας πήρε το 80% των απαντήσεων και σ’ αυτό το 80% η ποιότητα άρχιζε από την χυδαιότητα μέχρι την υψηλότερη δυνατή έκφραση της ερωτικής πραγματικότητας των εφήβων.

Παραθέτω την απάντηση μιας δεκατετράχρονης κοπελιάς που περικλείει όλη την ουσία του αδιέξοδου και του πόνου στον Έρωτα που ζούνε μικροί και μεγάλοι σ’ αυτό που λέμε πολιτισμένος κόσμος.

Δεν ξέρω·

Νομίζω πως ερωτεύθηκα.

Αν είναι λάθος ή όχι δεν το ξέρω, εγώ αυτό αισθάνομαι.

Δεν ξέρω, αλλά πονάει

Πονάει πολύ.

Η λέξη τραγούδι προέρχεται από την ελληνική λέξη τραγωδία και συνήθως περιγράφει μια μικρή τραγωδία, παραπονεμένα λόγια έχουν τα τραγούδια μας. Και ο πόνος που εκφράζεται σ’ αυτά είναι ο εξαιρετικά ισχυρός  της ερωτικής μας απογοήτευσης.

Φόβος και Οργή
κατά τον Αριστοτέλη

Πηγή : Τρέλα είναι απλα μια άλλη μορφη συνείδησης

Ό φόβος

Ό φόβος λοιπόν είναι κάποια λύπη ή ταραχή πού προκαλεΐται άπό την αίσθηση κάποιου κακοϋ πού έπαπειλεΐται, ένός κακοϋ πού μπορεΐ νά μάς καταστρέψη ή νά μάς λύπηση. Γιατί οί άνθρωποι δεν φοβούνται δλα τά κακά, δπως π.χ. αν θά γίνουμε άδικοι ή βραδείς στη σκέψη, αλλά δσα μπορούν νά μάς φέρουν μεγάλη λύπη ή καταστροφή, καί μάλιστα δταν αυτά δεν βρίσκωνται μακριά, αλλά φαίνονται πολύ κοντά, δτι έπίκεινται. Γιατί τά πολύ μακρινά δεν τά φοβούνται. Γιατί δλοι γνωρίζουν δτι θά πεθάνουν, αλλά πιστεύουν δτι ό θάνατος δέν είναι κοντά, γι’ αυτό δεν τούς νοιάζει.

Άν λοιπόν αυτός είναι ό φόβος, κατ’ ανάγκη φοβερά είναι δλα αυτά πού φαίνονται πώς έχουν μεγάλη δύναμη νά μάς καταστρέψουν ή νά μάς προξενήσουν βλάβες πού θά έχουν ώς αποτέλεσμα μεγάλη λύπη. Γι’ αυτό καί οί ενδείξεις αυτών τών δυστυχημάτων προξενούν φόβο. Γιατί φαίνεται κοντά αυτό πού φοβούμαστε. Πατί αυτό ακριβώς είναι ό κίνδυνος, ό πλησιασμός του φοβερού. Καί τέτοιες ενδείξεις είναι ή εχθρα
καί ή οργή ανθρώπων πού έχουν τή δύναμη νά κάνουν κάποιο κακό. Γιατί είναι φανερό δτι θέλουν νά τό κάνουν, ώστε βρίσκονται κοντά στο νά τό κάνουν. Τέτοια ενδειξις είναι καί ή αδικία πού εχει δύναμι, γιατί ό άδικος είναι άδικος γιατί προκρίνει τήν αδικία. Ένδειξις είναι καί ή αρετή πού τήν έχουν προσβάλει, δταν άποκτά δύναμι. Γιατί είναι φανερό δτι εχει τήν προαίρεσι πάντοτε νά κάνη κακό, δταν προσβάλλεται, άλλά μόνο τώρα εχει τή δύναμι νά τό πράξει. ’Ένδειξις είναι καί ό φόβος αυτών πού μπορούν νά κάνουν κάτι. Γιατί κι αυτός κατ’ ανάγκη είναι έτοιμος νά μάς βλάψη. Επειδή οί πολλοί είναι κακοί καί επιδιώκουν τό κέρδος καί είναι δειλοί στούς κινδύνους, είναι φοβερό νά κρέμεσαι άπό τήν εξουσία τού άλλου, ώστε ένας πού έχει διαπράξει έγκλημα, έχει λόγους νά φοβάται τούς συνενόχους του μήπως τον καταγγείλουν ή τόν εγκαταλείπουν.

Φυσικός Νόμος και Εθνικοσοσιαλισμός. Ελευθερία, Ιεραρχία, Τάξη, Πειθαρχία.

Aναδημοσίευση από: Ναός της Αλήθειας

Όπως αναφέραμε στην ενότητα 1.6  με θέμα «Ο Φυσικός Νόμος στον Ηράκλειτο»:

Σοφία για τους ανθρώπους είναι ο εναρμονισμός της ζωής τους , των κοινωνιών τους και των Νόμων της Πολιτείας τους με τον Φυσικό Νόμο, ο οποίος προέρχεται από τον Θεό. Και  πρέπει να μάχονται για αυτόν τον σκοπό, όπως πρέπει να μάχονται και για τα τείχη τους.

Τον 20^ό αιώνα επανεμφανίστηκε στην Ευρώπη ένα κίνημα που  έθετε ως βασική του αρχή την προαιώνια   αυτήν Κοσμική αρχή των Αρχαίων Ελλήνων και όλων των ακμαίων (αυθεντικών) Αρίων κοινωνιών που εμφανίστηκαν ποτέ στην Γη.  Ήταν η έκφραση του προαιωνίου Αρίου και Κοσμικού πνεύματος ως πολιτικού κινήματος μέσα στον 20^ο αιώνα  και  ονομάστηκε  «Εθνικοσοσιαλισμός».

Κάθε πολιτική αρχή του Εθνικοσοσιαλισμού  διέπεται από αυτό το πνεύμα και σχετίζεται με την αρχή  του εναρμονισμού με τον Φυσικό Νόμο.

Για παράδειγμα:

H Φύσις  έφτιαξε τον Άριο άνθρωπο ως κοινωνικό όν , ώστε από να αποτελεί ζωντανό κύτταρο μιας συγκεκριμένης εθνοφυλετικής κοινότητος όπως και ολοκλήρου του Φυσικού κόσμου και όχι αποκομμένη ατομική οντότητα.  Η ευτυχία του ανθρώπου εξαρτάται από το εάν τόσο ο ίδιος μέσα στην Ψυχή του, όσο και οι κοινωνίες του διέπονται από Φυσική Αρμονία. Η Φυσική Αρμονία μπορεί να υπάρχει μόνον όταν επικρατεί Φυσική Τάξη, σε αντιδιαστολή  με το Χάος (όπως π.χ.  εκδηλώνεται στον φιλελευθερισμό και στις σημερινές κοινωνίες της Δύσεως) - και όταν η κοινωνία διέπεται από ομοψυχία και φυλετική ομοιογένεια.  Η κάθε Φυλή συνδέεται άμεσα με την Γη όπου η Φυλή έζησε και αναπτύχθηκε μέσα στο πέρασμα των αιώνων, τόσο εις ό,τι αφορά στις παραδόσεις της και τον πολιτισμό της, όσο και στα βιολογικά της χαρακτηριστικά  (όπως η καφέ αρκούδα δεν είναι φτιαγμένη για να ζει στους Πόλους αλλά σε Δάσος και η λευκή αρκούδα δεν είναι φτιαγμένη για να ζει σε Δάσος αλλά στους Πόλους, αντίστοιχα πρέπει να σκεφθεί κανείς ότι ένας Νέγρος , ένας Πακιστανός ή ένας Εβραίος δεν είναι φτιαγμένοι για να ζουν στην Ευρώπη).  Η ίδια η Φύσις  δεν δημιουργεί τους ανθρώπους «ίσους» αλλά ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Αυτή η διαφορετικότητα δεν οφείλεται μόνον «στις επιδράσεις του κοινωνικού περιβάλλοντος στο οποίο μεγάλωσε» όπως λένε οι κοινωνιολόγοι και οι μαρξιστές, αλλά κυρίως οφείλεται στο Αίμα, στα γονίδια που έχει κληρονομήσει από τους προγόνους του, τα οποία έχουν άμεση σχέση με την Φυλετική καταγωγή του και τα ιδιαίτερα φυλετικά του στοιχεία. Οι Φυλές δεν είναι «ίσες» αλλά διαφορετικές, επειδή η ίδια η Φύσις τις κατεσκεύασε έτσι, ώστε η καθεμία να έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Η φυλετική επιμειξία  συνιστά, λοιπόν, ματαίωση και καταστροφή του διά μέσου τεραστίων περιόδων συντελεσθέντος έργου της φύσεως. Ο  «φεμινισμός» και η «ισότητα των δύο φύλων» αποτελούν παραβίαση  του διαχωρισμού των ανθρώπων από την ίδια την Φύση σε δύο διαφορετικά και συμπληρωματικά πολωμένα φύλα, με διαφορετικού προσήμου, ούτως ειπείν, χαρακτηριστικά το καθένα.  Η ομοφυλοφιλία αποτελεί αισχρή ασέβεια του ατόμου προς την ίδια του την γενετήσια Φύση, η δε θηλυπρέπεια του άρρενος φύλου, όπως και η αρρενοποίηση/εκμαιναδισμός  των γυναικών, αναιρεί την θεμελιώδη εκείνη πολικότητα και διαφορά δυναμικού που παράγει Ζωή, Αρμονία και αληθινή Σωφροσύνη,  με  παραβίαση και των αντιστοίχων γενετησίων χαρακτηριστικών που έδωσε η Φύσις στο κάθε φύλο.

Σαμανισμός στην Αρχαία Ελλάδα

Aναδημοσίευση απο : Ναός της Αλήθειας

Οι πρώτες ενδείξεις περί πρακτικής του σαμανισμού στην Ελλάδα ανάγονται σε εποχές γύρω στο 1500-2000π.Χ. στην Θράκη, Σκυθία και γενικότερα στη Βόρειο- κεντρική Ασία. Επίσης ο μύθος του Αβαρη, παρόμοιος του Ελληνικού «Υπερβόρειου Απόλλωνα» συνηγορεί σε αυτό. Οι αποδείξεις όμως είναι λίγες και ανάγονται στους 6^ο και 5^ο π.Χ. αιώνες με βασικότερη απόδειξη τα γραπτά ποιητικά κείμενα του Εμπεδοκλή. Μύθοι και θρύλοι και πρακτικές στην μεταγενέστερη βιβλιογραφία επίσης συνηγορούν για την ύπαρξη του σαμανισμού πολύ πριν. Τα βασικότερα χαρακτηριστικά αυτής της πρακτικής συνοψίζονται ως εξής: 1 Πίστη στην μετεμψύχωση, 2. Πίστη στην ύπρξη ψυχής και των πνευμάτων –οδηγών (π.χ. Ο Επιμενίδης ήταν η μετεμψύχωση του Αιακού, Ο Πυθαγόρας του Ερμότιμου)  3. Ϊδρυση θρησκευτικών ομάδων (πχ. Κρότωνα Σικελίας) όπου οι μαθητευόμενοι ασκούνταν στην απομόνωση, σιωπή, νηστεία και ψυχικές και μεταφυσικές ικανότητες (μεταξύ των οποίων ακόμη και μεταμόρφωση σε άλλες μορφές ζώων και ανθρώπων). Ένα βασικό στοιχείο του σαμανιστικού πολιτισμού αποτελεί η πίστη ότι υπάρχει ψυχή η οποία μάλιστα είναι πιο ενεργητική όταν το σώμα κοιμάται ή όπως λεει ο Αριστοτέλης όταν βρίσκεται στο σημείο του θανάτου. Η πίστη αυτή έχει αφήσει ίχνη σε μία μεγάλη περιοχή που εκτείνεται σε ένα μγάλο τόξο από την Σκανδιναβία κατά μήκος του Ευρασιακού χώρου μέχρι την Ινδονησία.

Εντυπωσιακά νέα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς.

Αλυκές στο Great Rift Valley, Κένυα

Στην 35η συναντήσή τους στο Παρίσι, τα αρμόδια μέλη της UNESCO αποφάσισαν να αποδώσουν τον τίτλο του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε 25 τοποθεσίες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Δείτε στο thea τις 10 πιο εντυπωσιακές από αυτές.
 
Κάθε χρόνο, ένα από τα καθήκοντα της UNESCO (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization) είναι η εξέταση της κατάστασης των φυσικών και πολιτισμικών μνημείων ανά τον κόσμο. Αυτά που προσθέτει τελικά στη λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς, έχουν ιδιαίτερη πολιτισμική σημασία (σύμφωνα με μια σειρά από θεσπισμένα κριτήρια) και χρήζουν προστασίας ή επιχορήγησης για τη διατήρησή τους. Για να μπορούν να τα απολαμβάνουν οι επόμενες γενιές αλλά και οι ταξιδιώτες. Δεδομένου ότι η είσοδος μιας τοποθεσίας στη λίστα συνοδεύεται από αύξηση της τουριστικής κίνησης, κάθε μνημείο είναι ένας εν δυνάμει δημοφιλής προορισμός.

9 ξεχασμένοι παράδεισοι

 

Tristan da Cunha

Πρόκειται για ένα σύμπλεγμα ηφαιστιογενών νησιών που έχει πάρει το όνομά του από τον Πορτογάλο θαλασσοπόρο Tristaο da Cunha, που τα πρωτοεπισκέφθηκε το 1506.
Επίσημα, είναι το πιο απομακρυσμένο νησί του κόσμου και βρίσκεται στο Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό. Αποτελούμενο από διάφορα ακατοίκητα νησιά, ένα απρόσιτο νησί και τα νησιά Nightingale, φαίνεται να είναι χαμένο από τον κόσμο.