...«Ο Θεός γεωμετρεί», λέει ο Πλάτωνας. Τα «Τρία Καμπαλιστικά Πρόσωπα» είναι τα «Τρία Φώτα» και οι «Τρεις Ζωές» του Άινσοφ (το Παραμπράχμαν των Δυτικών) που λέγεται και, «Κεντρικός Αόρατος Ήλιος». «Το Σύμπαν είναι το Πνεύμα του, η Ψυχή και το Σώμα του», οι «Τρεις Απορροές» του.Αυτή η τρισυπόστατη φύση – η καθαρά Πνευματική, η καθαρά Υλική και η Μέση φύση (ή αστάθμητη ύλη, από την οποία αποτελείται η αστρική ψυχή του ανθρώπου) – αναπαριστάται με το ισόπλευρο τρίγωνο, οι τρεις πλευρές του οποίου είναι ίσες, γιατί αυτές οι τρεις αρχές διαχέονται μέσα στο σύμπαν σε ίσες αναλογίες και – επειδή η τέλεια ισορροπία είναι ο μόνος νόμος στη φύση – είναι αιώνιες και συνυπάρχουν ειρηνικά.
Ο Δυτικός, λοιπόν, συμβολισμός με μια μικρή διαφοροποίηση, είναι ταυτόσημος με τον συμβολισμό των Αρίων. Τα ονόματα μπορεί να ποικίλλουν και μπορεί να έχουν προστεθεί ασήμαντες λεπτομέρειες, όμως, οι θεμελιώδεις ιδέες είναι ίδιες. Το διπλό τρίγωνο που αναπαριστά συμβολικά τον μακρόκοσμο ή το μέγα σύμπαν, εμπεριέχει τις ιδέες της Ενότητας, της Δυαδικότητας (όπως φαίνεται στα δύο χρώματα και στα δύο τρίγωνα – το σύμπαν του Πνεύματος και το σύμπαν της Ύλης), της Τριαδικότητας που υπάρχει στην Πυθαγόρεια Τετρακτύ, το τέλειο Τετράγωνο, μέχρι και το Δωδεκάγωνο και το Δωδεκάεδρο.
επισημαίνουν πως στον εκδηλωμένο κόσμο μέσα στον οποίο ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε, κάθε δράση επιφέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα. Πως έχουμε την πλήρη ευθύνη για κάθε τι που κάνουμε και ότι, είτε το αντιλαμβανόμαστε είτε όχι, κάθε σκέψη, συναίσθημα και πράξη αφήνει ένα δονούμενο ενεργειακό αποτύπωμα στο Σύμπαν. Και πως, τελικά, τίποτα δε χάνεται και τίποτα και δεν μπορεί να παραμείνει ουδέτερο. Και ακριβώς επειδή τίποτα δεν χάνεται, το ίδιο το Σύμπαν διαθέτει ένα είδος μνήμης που μπορεί κάποιος να το προσεγγίσει με ασφάλεια αν είναι κατάλληλα εκπαιδευμένος.
