Ο διαλογισμός "διώχνει" τις υποτροπές της κατάθλιψης

Πηγή: Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», 26-5-2011 (Υγεία)

Μελέτες έχουν δείξει ότι ο διαλογισμός αποτρέπει τις υποτροπές της κατάθλιψης, ίσως προκαλώντας αλλαγές στα τμήματα του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη μάθηση και το άγχος. Μια νέα μελέτη υποδηλώνει ότι η δράση του μπορεί να οφείλεται στην τροποποίηση εγκεφαλικών κυμάτων που λέγονται «άλφα ρυθμοί» και συμβάλλουν στη ρύθμιση της μετάδοσης των αισθητηρίων ερεθισμάτων από τον περιβάλλοντα χώρο.

Όπως γράφει η εφημερίδα «New York Times», επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ χώρισαν 12 υγιείς εθελοντές σε δύο ομάδες. Οι μισοί ακολούθησαν επί οκτώ εβδομάδες ένα πρόγραμμα διαλογισμού για καταπράυνση του στρες και οι άλλοι μισοί δεν έκαναν διαλογισμό.

ΟΙ ΕΦΤΑ ΑΚΤΙΝΕΣ – μια γενική σκοπιά

Του Μπέντζαμιν Κρεμ

---

Η σύγχρονη εξωτερική επιστήμη απέδειξε το πανάρχαιο και θεμελιώδες εσωτερικό αξίωμα: δεν υπάρχει τίποτα σ' ολόκληρο το εκδηλωμένο σύμπαν παρά μόνο ενέργειες, που βρίσκονται σε κάποια σχέση μεταξύ τους και που καθεμιά τους δονείται σε ορισμένη συχνότητα. Βασική αρχή της εσωτερικής επιστήμης είναι ότι υπάρχουν εφτά τέτοια ρεύματα ενέργειας ή "ακτίνες", και ότι η αλληλενέργεια αυτών των ακτίνων, σε κάθε δυνατή συχνότητα, δημιουργεί τα ηλιακά συστήματα, τους γαλαξίες και τα σύμπαντα.

Η Ιστορία Ξαναγράφεται : Πυραμίδες - Σαχάρα Τα μυστήρια (Ντοκιμαντέρ)

"Ψίθυροι της Ψυχής"

Στο σημερινό άρθρο μου θα σας παραθέσω ένα μεγάλο απόσπασμα απο το βιβλίο του πασίγνωστου Τέκτονα Albert Pike “Αρχές και Φιλοσοφία των Ελευθεροτεκτόνων του Αρχαίου και Αποδεδειγμένου Σκωτικού τύπου εκδόσεων Τετρακτύς” και πιο συγκεκριμένα τις σελίδες 89 εως 100. Στο απόσπασμα αυτό ο Albert Pike επικαλείται την απελπισία και την αμφιβολία με την μορφή Δαίμονα και ψιθύρων στο μονοπάτι του στην Πίστη του στον Θεό καθώς και του κάθε αναζητητή. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον το κείμενο το οποίο για εμένα τουλάχιστον είναι καθολικά αληθινό και μόνο κείμενο «αμφιβολίας και απελπισίας» δεν είναι. Είναι κείμενο αλήθειας όπου ο Albert Pike σε κρίση ειλικρίνειας υπό την μορφή αυτή, μας λεει τις εσώτερες αληθινές σκέψεις του για τον Κόσμο, τον Θεό και τον Άνθρωπο κι ας ισχυρίζεται πως είναι απλά οι αμφιβολίες του Δαίμονα εντός του. Επί της ουσίας δεν απάντησε στα δεκάδες εύστοχα επιχειρήματα του «Δαίμονα», καθώς και δεν γίνεται 6 σελίδες να είναι απλοί «ψίθυροι» της ψυχής του. Θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις επί του κειμένου ως αρχή πριν αρχίσετε να το διαβάσετε στα σημεία όπου διαφωνώ.

Η πνευματική διάσταση του Θυμού

Θυμός, το καταστροφικό πυρ

Ο Χριστός, ο Βούδας και πολλοί σοφοί μίλησαν για την καταστροφική ιδιότητα του θυμού. Ο θυμός είναι μια πολυδιάστατη κατάσταση Άρνησης κι αντιδραστικότητας, και όχι μόνο ένας εκνευρισμός που παρουσιάζεται όταν τα πράγματα δεν έρχονται όπως επιθυμούμε.

Ο θυμός εμποδίζει το Θείο Ρεύμα, το Ρεύμα της Ζωής, να περάσει μέσα από μας, να μας ενεργοποιήσει και να δώσει νόημα και κατεύθυνση στη ζωή μας. Ο θυμός ουσιαστικά είναι η Άρνηση αυτού του Ρεύματος, το οποίο εισέρχεται μέσα απ’το κεφάλι μας (crown chakra) και το οποίο Ρεύμα υπό κανονικές συνθήκες (συνθήκες αγιότητας, καθώς η αγιότητα είναι η φυσική μας κατάσταση) θα διαπερνούσε όλο το σώμα, με αποτέλεσμα το άτομο να γινόταν ένας πραγματικός εργάτης του Θεού, πράττοντας καίριες κινήσεις, ομιλώντας τέλειους λόγους κάθε στιγμή.

Ο ρόλος των αισθήσεων

Οι αισθήσεις, όταν χρησιμοποιούνται εγωιστικά, βαμπιρικά, υλιστικά, τότε αργά ή γρήγορα ατονούν. Όπως η όραση που με το χρόνο ατονεί, επειδή μπορεί το άτομο να την λειτούργησε για να βαμπιρίζει εντυπώσεις απ' το περιβάλλον, αντί να αγκαλιάζει με το βλέμμα του και να ομορφαίνει ό,τι αγγίζει.

Όταν για παράδειγμα χρησιμοποιούμε την όραση για να βλέπουμε τα ελαττώματα των άλλων ώστε να νιώσουμε εμείς καλύτερα, τότε χρησιμοποιούμε την όρασή μας λάθος. Αν μάς έχει δοθεί το χάρισμα της παρατηρητικότητας σε κάποιο επίπεδο, αυτό μάς έχει δοθεί για να το χρησιμοποιήσουμε θετικά, δημιουργικά, μεταμορφωτικά, αλλιώς, όχι μόνο η ζωή θα μάς το πάρει πίσω, αλλά θα δημιουργήσουμε και άσχημες συνθήκες για τον εαυτό μας.

Sein zum Tode [Είναι προς Θάνατο]

Για πολλά χρόνια είχα υιοθετήσει την παρηγορητική – και δημοφιλή στις μέρες μας, λόγω των ψυχοθεραπευτικών της επιδράσεων- προσέγγιση του Επίκουρου, σύμφωνα με την οποία ο θάνατος δεν είναι τίποτα για εμάς ώστε να μας απασχολεί και να τον φοβόμαστε και ως εκ τούτου πρέπει να μας είναι αδιάφορος. Φοβούμενοι τον θάνατο είναι σαν να «πεθαίνουμε» διαρκώς καθημερινά, καθώς ο φόβος ότι κάποτε η ζωή μας θα τελειώσει, μας φθείρει διαρκώς και δεν μας αφήνει να χαρούμε τις απολαύσεις της.

Το Σέλας

Το Σέλας (γεν. του Σέλαος, πληθ. τα Σέλα ή Σέλαα, σε αναφορά σειράς παρατηρήσεων αμφοτέρων των πόλων) είναι το φωτεινό ουράνιο φαινόμενο που συμβαίνει στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και που παρατηρείται ιδίως στις πολικές περιοχές (εξ ου και Πολικό Σέλας), τόσο στον Βόρειο ημισφαίριο όσο και στο Νότιο αποκαλούμενο ανάλογα "Βόρειο Σέλας" και "Νότιο Σέλας".

Γενικά

Το φαινόμενο αυτό είναι από τα ωραιότερα που προσφέρει η Φύση σε ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων σε αιφνίδιες εμφανίσεις και με γρήγορες σχετικά μεταμορφώσεις. Η εμφάνιση του Σέλαος, αν και πολύ σπάνια για παραμεσόγειες χώρες, κίνησε το ενδιαφέρον των ανθρώπων από την αρχαιότητα και ήταν γνωστό στους αρχαίους Έλληνες. Πρώτος επιστημονικά παρατηρητής του φαινομένου φέρεται ο Αριστοτέλης που όπως αναφέρει στα "Μετεωρολογικά" του (Α',5): "Φαίνεται δέ ποτε συνιστάμενα νύκτωρ αἰθρίας οὔσης πολλὰ φάσματα ἐν τῷ οὐρανῷ..., ἡμέρας μὲν οὖν ὁ ἥλιος κωλύει, νυκτὸς δ' ἔξω τοῦ φοινικοῦ (δηλαδή του ιώδους) τὰ ἄλλα δι' ὁμόχροιαν οὐ φαίνεται", που σημαίνει ότι πρέπει να είχε παρατηρήσει έντονα το φαινόμενο του Σέλαος κατά τη διάρκεια αίθριας νύκτας. Η φωτοβολία της ατμόσφαιρας (πάντα κατά τον Αριστοτέλη) δεν είναι ομοιογενής αλλά τα φάσματα του φαινομένου αυτού παρουσιάζουν χάσματα. Και είναι εκείνα που παρουσιάζουν ακριβώς το Σέλας ως κυματιζόμενες "ουράνιες κουρτίνες" ή "ουράνιες μπαλαρίνες" όπως χαρακτηρίζεται το φαινόμενο από τους σύγχρονους παρατηρητές.

Η ίδρυση της Κωνσταντινούπολης

Το δεύτερο γεγονός της βασιλείας του Κωνσταντίνου που, ύστερα από την αναγνώριση του Χριστιανισμού, έχει πρωταρχική σημασία, είναι η ίδρυση μιας νέας πρωτεύουσας στις ευρωπαϊκές ακτές του Βοσπόρου και στη θέση του αρχαίου Βυζαντίου.
Πριν από τον Κωνσταντίνο οι αρχαίοι είχαν πολύ καλά εκτιμήσει τις στρατηγικές και εμπορικές δυνατότητες που είχε το Βυζάντιο, λόγω της θέσης του στα σύνορα Ασίας και Ευρώπης και λόγω του ελέγχου που ασκούσε στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο. Επίσης ήταν πολύ κοντά στις κύριες εστίες των ένδοξων αρχαίων πολιτισμών.

Η ψυχολογία της εξουσίας

Η αντίληψη ότι ο πόθος για την εξουσία είναι πανανθρώπινος και έμφυτος στον άνθρωπο είναι ένα αρχετυπικό αυτονόητο που δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί.

Ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι οι Αθηναίοι μιλώντας με τους Μηλίους υποστήριξαν ότι "οι άνθρωποι αναγκάζονται πάντοτε από φυσική ορμή να εξουσιάζουν εκείνους από τους οποίους υπερτερούν". Αιώνες αργότερα, με την υπόθεση του Δαρβίνου περί της "Πάλης για ζωή", η παραπάνω αντίληψη ενδυναμώθηκε και διατηρήθηκε ως τις μέρες μας. Σύμφωνα με αυτήν, ο άνθρωπος πρέπει να παλέψει για να επιβληθεί τόσο στη φύση όσο και στους όμοιους του, καθώς τελικά επιβιώνει ο πιο δυνατός. Η υπόθεση αυτή φαίνεται πολλές φορές να επαληθεύεται μέσα στην ιστορία της ανθρωπότητας, καθώς κατά καιρούς εμφανίζονται εξουσιαστές μικρής ή μεγαλύτερης εμβέλειας, που ορίζουν την πορεία των πραγμάτων. "Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό" λέει απλά ο λαός.

Ανθρώπινοι χαρακτήρες σύμφωνα με τον Καρλ Γιουνγκ

«Ο άνθρωπος χρειάζεται τις δυσκολίες για την υγεία του.»

«Με την αυτοθυσία κερδίζουμε τον εαυτό μας, το Εγώ μας γιατί μόνο αυτό που δίνουμε το έχουμε.»

«Η εξατομίκευση δεν αποκλείει, αλλά περικλείει τον κόσμο.»

C. YUNG

Η γνώση μιας κατάστασης ή γεγονότος σε βοηθά στον χειρισμό της, αν υπάρχει και η απαραίτητη δύναμη τότε η κατάσταση και το γεγονός ελέγχεται.

Όταν κάποιος τολμά να αναλάβει την δύναμη ή μάλλον την ευθύνη για να οδηγήσει ανθρώπους και τον ίδιο του τον εαυτό, τότε νοιώθει να μεγαλώνει μέσα του η δίψα της γνώσης και ειδικά εκείνης που αφορά τον ανθρώπινο ψυχισμό.

- Η ανάλυση και ταξινόμηση των ανθρώπινων χαρακτήρων μαζί με τις αιτίες, αποτελέσματα και σχέσεις που τους διέπουν είναι ένα από τα καλύτερα εργαλεία αποδοχής και κατανόησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς και των δικών μας προκαταλήψεων. Όταν ειδικά η ταξινόμηση αυτή έχει γίνει από τον Γιούνγκ, τον περισσότερο «ολιστικό» από όλους τους ψυχίατρους-ψυχολόγους, τότε το εργαλείο αυτό έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία.