H Αφύπνιση ( Ντοκιμαντέρ )

Κεφάλαιο Πρώτο : Πνευματική Σύνδεση

Η Αναζήτηση της Ελευθερίας (μέρος β΄)

Συνεχίζοντας το ταξίδι αναζήτησης της ελευθερίας θα προσπαθήσουμε να δούμε πώς μπορούμε να «πετύχουμε την ελευθερία» για τον ίδιο μας τον εαυτό και σαν αντανάκλαση να τη θεμελιώσουμε και να την προβάλλουμε προς τα έξω. Αρχικά θα πρέπει να στραφούμε μέσα μας, στην αναζήτηση του ίδιου του εαυτού, στον "εσωτερικό μας κόσμο", προκειμένου να αναζητήσουμε το «βαθμό» της ελευθερίας μας ως ενσαρκωμένες ψυχές. Με τον όρο αυτό εννοούμε την όψη της ψυχής που περιέχει όλα τα συμπλέγματα των περιεχομένων μας, όλες τις όμορφες, αλλά και τις άσχημες εμπειρίες στο σύνολό τους, στα πλαίσια μιας ζωής μέσα στην ύλη.

Ελευθερία, το Ταξίδι της Αναζήτησης

Ελευθερία δεν είναι παρά η Ευκαιρία να γίνουμε Καλύτεροι

Με το πέρασμα των αιώνων, στην εξελικτική πορεία του πλανήτη και της ανθρωπότητας, υπάρχει μία λέξη ιδιαίτερα σημαντική που σαν άστρο λάμπει και καθοδηγεί τα σπέρματα των μεγάλων σκέψεων και ανακατατάξεων. Αυτή η λέξη είναι η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Την ελευθερία ύμνησαν πολλοί ποιητές, την τραγούδησαν, τη ζωγράφισαν και τη λάξεψαν, αποτυπώνοντάς την σε όλα τη μήκη και πλάτη της γης. Στο όνομά της έγιναν μεγάλες αιματηρές εξεγέρσεις πάντα με αφορμή τα ανθρώπινα δικαιώματα και το δικαίωμα του ανθρώπου για ελευθερία.

Η Μαγεία της Σελήνης

 

Μια μελέτη πάνω στις απόκρυφες και μυστηριώδεις δυνάμεις της Σελήνης, όπως αυτές καταγράφονται από τους λαούς του κόσμου, την επιστήμη και τις εσωτερικές παραδόσεις. 

Από την αυγή της εμφάνισής της στη Γη έως και τη σύγχρονη εποχή η ανθρωπότητα ατενίζει με δέος τη Σελήνη, εμβαπτίζεται διαρκώς στην έντονη μαγική της ατμόσφαιρα και βιώνει τις επιρροές της. Ο φωτεινός μας δορυφόρος ανέκαθεν αποτελούσε σημείο αναφοράς για τον άνθρωπο, αλλά και αντικείμενο λατρείας. Οι ρυθμικές επιδράσεις του (σωματικές και ψυχικές) πάνω σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς ερευνήθηκαν εκτεταμένα από τις εσωτερικές παραδόσεις και τη σύγχρονη επιστήμη, και η περιοδικότητά του αποτέλεσε διαχρονικό εργαλείο για τη μέτρηση του χρόνου και τη δημιουργία ημερολογίων σε κάθε γωνιά του πλανήτη μας. Ενώ εδώ και χιλιάδες έτη εικόνες ζωντανές που σχετίζονται με την κίνηση και τις φάσεις της Σελήνης έχουν εγκαθιδρυθεί στην ομαδική ψυχή της ανθρωπότητας, εικόνες - σύμβολα που μυούν με έναν αδιόρατο και ατμοσφαιρικό τρόπο στη «μαγεία» της.

Δέκα Προτάσεις από το «Αποκαλυμμένη Ίσις»

 

Για να γίνουν κατανοητές οι αρχές  του φυσικού νόμου που εμπλέκονται στα διάφορα αποκρυφιστικά φαινόμενα, ο αναγνώστης θα πρέπει να έχει κατά νου τις θεμελιώδεις θέσεις της Ανατολικής φιλοσοφίας:

1)Δεν υπάρχει θαύμα. Ο,τιδήποτε συμβαίνει είναι το αποτέλεσμα του αιώνιου, αμετάβλητου και διαρκώς ενεργού νόμου. Το φαινομενικό θαύμα δεν είναι παρά η δράση δυνάμεων ανταγωνιστικών προς αυτές τις οποίες ο Δρ. W. B. Carpenter, F.R.S. - ένας άνθρωπος με μεγάλη μόρφωση αλλά μικρή Γνώση - ονομάζει "οι πλήρως εξακριβωμένοι νόμοι της φύσης". Όπως πολλοί της τάξης του, ο Δρ. Carpenter αγνοεί το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχουν νόμοι που ήταν κάποτε "γνωστοί", ενώ τώρα είναι άγνωστοι στην επιστήμη.

Ελευσίνια Μυστήρια

 

Εισαγωγή
Η Ορφική Θεολογία
Ο Σκοπός των Μυστηρίων
Τα Μικρά Μυστήρια της Περσεφόνης
Τα Μεγάλα Μυστήρια στην Ελευσίνα, γενικά
Τα Μεγάλα Μυστήρια της Κόρης
Τα Μεγάλα Εποπτικά Μυστήρια
Τα Μεγάλα Μυστήρια του Ζαγρέα
Τα Άρρητα Μυστήρια του Διός
Επίλογος

(Η «Ανασύνθεση των Μυστηρίων» βασίζεται στην Ορφική Θεολογία, στις πληροφορίες που έχουμε γιά τα Μυστήρια, καθώς και στις μαρτυρίες του Πλάτωνα και των άλλων μεγάλων φιλοσόφων της αρχαιότητας).

ΧΑΪΝΤΕΓΚΕΡ

  

Η Φιλοσοφία του Χάιντεγκερ είναι «Φιλοσοφία του Είναι»: Του «Είναι» όχι σαν φιλοσοφικής σύλληψης, σαν ιδέας, αλλά του «συγκεκριμμένου είναι», «αυτού που έχει συνείδηση του είναι», της ύπαρξης, του ανθρώπου: Γι’ αυτό και ο Χάιντεγκερ εισάγει ένα νέο όρο γιά την φιλοσοφία της εποχής του, το Da-sein (το «Εδώ-είναι» το «πάρειμι» της αρχαιοελληνικής»).

Θεωρία του Πραγματικού

ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ

Υπάρχει Μία, Εσωτερική, Μυστική, Απόκρυφη, Ύστατη, Υπερβατική, και Υποκρυπτόμενη Πραγματικότητα, που ταυτίζεται (στην Εξωτερική Όψη της) με το Παγκόσμιο Αντικειμενικό, κι είναι «Κοινό» γιά τα όντα των «κατώτερων» κόσμων.
Αυτό το Παγκόσμιο Πνεύμα «αγγαλιάζει» και «στηρίζει» πάντα τους κατώτερους κόσμους και τους κατευθύνει (τα όντα) προς την Αλήθεια (προς την Βίωση της Πραγματικότητας).
Όσοι «αναδύονται» ως το Παγκόσμιο Πνεύμα αντιλαμβάνονται (μολονότι το «θεωρούν» από διαφορετικά κέντρα») ότι είναι Αυτό το Ένα, Κοινό, Πνεύμα (πριν «συγχωνευθούν» ολοκληρωτικά μαζί Του, στην Θεότητα).

«Σιντάρτα» (αποσπάσματα) του Έρμαν Έσσε

 

Ένας άνθρωπος ψάχνει να βρει τον εαυτό του και ανακαλύπτει τον Κόσμο. Ύμνος στην ατομικότητα. Αν μείνει όμως κάποιος εκεί, την πάτησε. Γνωρίζει τον εαυτό του, γιατί εκεί συναντά την επιμέρους αντανάκλαση του Κόσμου. Φτάνει στο Εγώ για να το εγκαταλείψει. Βρίσκει το Εγώ για να το διαλύσει στον πολύμορφο πλούτο του κόσμου κι όχι για να το βάλει σε ένα βάθρο, ως τη μόνη στον κόσμο οντότητα με αυταξία και απόλυτο αυτοσκοπό.

Έρμαν Έσσε

Πραγματισμός, Φυσιοκρατία και Ρεαλισμός

Πρόκειται για τρία φιλοσοφικά ρεύματα, που συνεισφέρουν κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις στο πρόβλημα της φύσης της γνώσης. Οι φιλοσοφίες αυτές, του πραγματισμού, της φυσιοκρατίας και του ρεαλισμού θεωρούνται ότι έχουν σημαντικά επηρεάσει την επιστημολογία στη μετά τον Kuhn περίοδο, παρότι για τις περισσότερες από αυτές οι ρίζες τους κι η περίοδος ωρίμανσής τους βρίσκονται αρκετά πίσω στο χρόνο.

Ελπίδα και αναμονή

Του Ιωάννη Γ. Τσάτσαρη

Συγγραφέα-Γνωσιολόγου

 

 

Υπάρχουν δύο έννοιες που τις συναντούμε διαρκώς στην τρέχουσα ζωή μας και που γεννώνται απευθείας μέσα στο σπλαχνικό μας χώρο, εξαιτίας της ημιτέλειας που μας διακατέχει. Είναι η ελπίδα και η αναμονή. Οι άνθρωποι δεν έχουν ασχοληθεί με τη βαθύτερη σημασία των δύο αυτών εννοιών. Απλώς τις μεταχειρίζονται σαν ένα πρόχειρο «περίγραμμα» του χεριού τους. Αυτές, όμως, μπορούν να μας οδηγήσουν στην ανακάλυψη του νοήματος που έχει το πέρασμά μας από τη Γη...
Η Γη βρίσκεται στο Ενδιάμεσο Σύμπαν - το έχω ξαναγράψει στα βιβλία μου. Το Ενδιάμεσο Σύμπαν δεν είναι σύμπαν παραδείσων και ευτυχίας, όπως πολλοί αναφέρουν, και κάποιοι, μάλιστα, έχουν δεθεί «ειδωλολατρικά» σε αυτό.